Konflikt serologiczny

Konflikt serologiczny jest chorobą płodu, a później noworodka, całkowicie bezobjawową u matki. Czy można się przed nią ustrzec?

Konflikt serologiczny może się pojawić, gdy matka ma krew z czynnikiem Rh-, a ojciec Rh+. Do konfliktu serologicznego dochodzi w momencie kontaktu krwi dziecka Rh+ (gdy dziecko dziedziczy po ojcu czynnik Rh+), z krwią matki Rh-. Jeżeli w trakcie ciąży krew płodu przedostanie się do krwiobiegu matki, jej komórki odpornościowe wytworzą przeciwciała atakujące krwinki dziecka. Jest to groźne dla rozwijającego się płodu.

Dlatego tak ważne jest, by już na początku ciąży oznaczyć grupę krwi oraz Rh, najlepiej u obojga rodziców. Pozwala to ocenić, czy w ogóle istnieje ryzyko wystąpienia konfliktu serologicznego. Dodatkowo u kobiet wykonuje się badanie na obecność przeciwciał przeciwkrwinkowych. Jeśli wynik jest negatywny, a rodzice są zgodni w zakresie Rh, nie ma powodu do obaw, że konflikt serologiczny będzie miał miejsce. Jeśli istnieje niezgodność w tym zakresie, badanie na obecność przeciwciał należy powtarzać w każdym trymestrze ciąży oraz na miesiąc przed porodem.

W takiej sytuacji kobieta musi być otoczona szczególną opieką. Dużą rolę odgrywa tu profilaktyka. Polega ona na podaniu kobiecie Rh- immunoglobulin (przeciwciał) anty-D. Dzięki temu, w razie przedostania się krwinek płodowych do jej organizmu, zwiążą się one z obcymi antygenami. Rh- immunoglobulinę anty-D podaje się po porodzie wszystkim matkom z Rh-, które urodziły dzieci Rh dodatnie. Chodzi o to, by chronić przed skutkami konfliktu serologicznego kolejne ciąże kobiety.

Niebezpieczne skutki

Skutków konfliktu serologicznego może być co najmniej kilka. Jedną z najczęstszych i jednocześnie najłagodniejszych jest anemia. Jeśli rozpozna się ją u płodu, konieczne może okazać się wewnątrzmaciczne przetaczanie krwi. Do innych możliwych skutków należą: choroba hemolityczna, niedotlenienie, uszkodzenie narządów, obrzęki, żółtaczka. W ciężkiej postaci następuje zagrożenie życia płodu.

Konflikt serologiczny nie jest przeciwwskazaniem do zdeponowania i bankowania krwi pępowinowej, jeśli więc rozważamy jej zachowanie, można to zrobić bez żadnych obaw. Krew pępowinowa jest cennym źródłem komórek macierzystych. Do niedawna była ona traktowana jako odpad i utylizowana razem z łożyskiem i pępowiną. Obecnie pobiera się ją w celu wyizolowania komórek macierzystych do przechowywania i późniejszego wykorzystania w leczeniu dziecka, a także jego rodziców i rodzeństwa.